Św. Marię Franciszkę Kozłowską mariawici nazywają Mateczką. Termin "Mateczka" używany jest w żeńskich zakonach w odniesieniu do przełożonej domu lub zgromadzenia. Przełożona taka powinna być opiekunką, starsza siostrą, przewodniczką sióstr zakonnych żyjących pod jednym dachem, lub według jednej ustawy zakonnej. Zakres opieki sprawowanej przez przełożoną był zbliżony do opieki, jaką matka biologiczna sprawuje nad swymi dziećmi. Dlatego w odróżnieniu od matki biologicznej, siostry zakonne często tytułowały swą przełożoną "mateczką".

Feliksa Maria Franciszka Kozłowska była nie tylko Założycielką, ale i przełożoną zgromadzenia zakonnego sióstr w Płocku - dla sióstr tych była "Mateczką". Równocześnie Maria Franciszka była Założycielką i nieformalną - moralną oraz duchową - przełożoną Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów. Członkowie tego zgromadzenia męskiego także, na wzór sióstr, tytułowali Ją Mateczką. Określenie to nie było li tylko wynikiem tradycji zakonnej. Mateczka troszczyła się o byt ziemski sióstr oraz rozwój duchowy zakonu żeńskiego i męskiego. Była więc jak matka, spolegliwą opiekunką w pełnym tego słowa znaczeniu. Była Mateczką. Duchowego wsparcia i dobroczynnych skutków Jej działalności kulturalno-społecznej doświadczali również wierni mariawiccy - dla nich także była i pozostała Mateczką.

(fragment z książki "Św. Maria Franciszka Kozłowska" Sł. Gołębiowski)