1902	Zakupienie przez Mateczkę posesji przy ulicy Dobrzyńskiej 27 (obecnie Kazimierza Wielkiego)
27.05.1911	Poświęcenie fundamentów kościoła katedralnego w Płocku, zamurowanie puszki z aktem erekcyjnym pod fundamentami prawej wieży (projekt katedry wraz z klasztorem i kosztorys wykonał ówczesny zwierzchnik abp M. Michał Kowalski; z lotu ptaka widać, że całość posiada kształt litery F skierowanej od ulicy i litery E od strony Wisły
15.08.1914	Poświęcenie katedry pw. Nieustającej Adoracji Ubłagania i pierwsze pielgrzymki z parafii, które są kontynuowane w dniu 15 sierpnia do chwili obecnej; pierwsze święcenia kapłańskie w Kościele mariawickim (6 kapłanów)
15.08.1918	Od tego dnia katedra nosi nazwę Świątynia Miłosierdzia i Miłości w myśl słów Pana Jezusa, które podczas porannej Mszy św. usłyszała w swej duszy św. Maria Franciszka
23-25 08.1921	Wybudowanie w podziemiach świątyni grobu, w którym 25.08 pochowano ciało Mateczki
1922	Zamontowanie na najwyższej, środkowej wieży świątyni zegara i 12 dzwonów, które co godzinę wygrywały melodie pieśni eucharystycznych (zegar i dzwony zostały zdjęte w 1947, gdyż zachodziła obawa, że ich ciężar spowoduje zawalenie się wieży) 1932 wymiana ławek w świątyni na solidniejsze i ozdobniejsze
1939	Pielgrzymka na 25-lecie poświęcenia świątyni odbywająca się w przededniu wybuchu II wojny światowej
1940	Na ołtarzu ustawiono tron wykonany wg projektu bp. M. Bartłomieja Przysieckiego (został on zdjęty w połowie lat pięćdziesiątych- (patrz. fot. nr 3) Niemcy w czasie okupacji (1939-1945) zrzucili figury Golgoty, umieszczone na środkowej części budynku od strony ogrodu (patrz fot. nr 4 i 5), po wojnie odrestaurowano jedynie krzyż z figurą Chrystusa; okupanci nakazali zlikwidowanie grobów w katakumbach; trumna i szczątki Mateczki zostały potajemnie zabezpieczone przed wywiezieniem na cmentarz, a w latach pięćdziesiątych umieszczono je ponownie w zrekonstruowanym grobie
1947	Zmieniono pokrycie dachu świątyni - zdjęto dachówkę, a założono blachę i pomalowano świątynię wewnątrz
1960	Ministerstwo Kultury i Sztuki zaliczyło świątynię i klasztor zbudowanych w stylu neogotyckim do zabytków architektonicznych
1964	Uroczyste obchody 50. rocznicy poświęcenia świątyni
1966-1968	Przeprowadzono remont, w ramach którego naprawiono wieże i kopułę, pokryto dach blachą cynkową, odnowiono konfesję zawierającą wiele elementów pozłacanych, założono instalację radiofoniczną
07.05.1969	Uzyskanie przez Kościół Starokatolicki Mariawitów tytułu własności do nieruchomości położonej w Płocku przy ul. Wieczorka 27 (obecnie ul. Kazimierza Wielkiego)
1970	Zamontowanie w świątyni jedenastogłosowych organów
1989	Uroczyste obchody 75. rocznicy poświęcenia świątyni
1992-1993	Kolejny remont - pomalowano świątynię wewnątrz i zewnątrz, na pokryciu wież i części dachu wymieniono blachę cynkową na aluminiową
1997	I pielgrzymka dzieci pierwszokomunijnych - kontynuowana w latach następnych
2003	2003 I zjazd członków straży pożarnych i pracowników służb mundurowych, I zjazd maturzystów (szczegóły patrz Mariawita nr 7-8 z 1981, 8-9 z 1984)

Oprac. Pelagia Jaworska 2004 r. (Mariawita 7-9/2004)