Ekumeniczne Forum Chrześcijanek Europy
Polska Rada Ekumeniczna
Konferencja Kościołów Europejskich
Światowa Rada Kościołów
Światowy Dzień Modlitwy
Towarzystwo Biblijne


ŚWIATOWĄ RADĘ KOŚCIOŁÓW powołano do istnienia w 1948 roku na konferencji w Amsterdamie. Wzięli w niej udział przedstawiciele 147 Kościołów. W ten sposób połączono dwa nurty ekumeniczne, które od początku naszego wieku dążyły do przezwyciężenia rozdziału między Kościołami w nauce i praktyce sakramentalnej (Wiara i Ustrój Kościelny) oraz do wspierania wspólnego działania w chrześcijańskim świadectwie i służbie (Ruch dla Praktycznego Chrześcijaństwa).

W późniejszych latach do tej społeczności ekumenicznej dołączyły dwie inne organizacje chrześcijańskie: w 1961 roku Światowa Rada Misyjna i w dziesięć lat później Światowa Rada Wychowania Chrześcijańskiego. Światowa Rada Kościołów określa siebie jako "społeczność Kościołów, które zgodnie z Pismem Świętym wyznają Pana Jezusa Chrystusa jako Boga i Zbawiciela i dlatego wspólnie dążą do wypełnienia tego, do czego są powołane, na chwałę Boga, Ojca, Syna i Ducha świętego". Sformułowanie to, które charakteryzuje istotę, orientację i zasięg ŚRK nazywa się "bazą". Poczucie wspólnego powołania związane jest z przekonaniem o potrzebie budowania jedności i składania wspólnego świadectwa wobec świata w misji, nabożeństwie i odnowie. Zobowiązują do tego chrześcijan słowa modlitwy Jezusa: "aby wszyscy byli jedno,... aby świat uwierzył" (J 17,21).

Obecnie Światowa Rada Kościołów zrzesza 342 Kościoły członkowskie z całego świata: prawosławne, protestanckie, starokatolickie. Łączną liczbę wyznawców tych Kościołów szacuje się na 350 - 450 mln. (WCC Yearbook 2002)

Kościół rzymskokatolicki nie jest członkiem Rady, ale utrzymuje z nią intensywne kontakty. Ich początek sięga III Walnego Zgromadzenia ŚRK w New Delhi w 1961 r., w którym wzięło udział po raz pierwszy pięciu delegatów Watykanu. Od 1965 r. działa Wspólna Grupa Robocza, poprzez którą Kościół rzymskokatolicki bierze czynny udział we wszystkich obszarach działalności programowej ŚRK. Rada utrzymuje również kontakty z innymi Kościołami, które nie są jej pełnoprawnymi członkami.

ŚRK spełnia tylko funkcję doradczą i nie posiada żadnych uprawnień prawno-kościelnych. Autorytet jej uchwał polega wyłącznie na prawdzie i mądrości w nich wyrażonych, a od Kościołów zależy czy zaakceptują je jako swój głos. ŚRK nie jest więc czymś w rodzaju "super-Kościoła", lecz w pełnym tego słowa znaczeniu wielkością duchową.

Struktura ŚRK
Zgromadzenie Ogólne, Komitet Naczelny i jego Komitet Wykonawczy, komisje, wydziały zespołów programowych, kuratorium, stałe ośrodki administracyjne w Genewie i Nowym Jorku.

Zgromadzenie Ogólne jest to gremium o najwyższym autorytecie, zbierające się na ogół co 7 lat w celu zapoznania się z całą działalnością i ustalenia wytycznych do dalszej pracy. Zgromadzenie mianuje Prezydium Rady i wybiera członków Komitetu Naczelnego. W skład Komitetu Naczelnego może wejść najwyżej 145 delegatów członkowskich, wybranych spośród uczestników Zgromadzenia Ogólnego, ponadto Prezydium Rady i najwyżej 5 członków dokooptowanych. Komitet Naczelny w okresie między Zgromadzeniami Ogólnymi przejmuje ich kompetencje; zbiera się na ogół raz w roku. Dokonuje wyboru przewodniczącego i jego zastępcy oraz mianuje własny Komitet Wykonawczy. W skład Komitetu Wykonawczego, poza prezydentami ŚRK, przewodniczącym Komitetu Naczelnego i jego zastępcą, wchodzi od 14 do 16 członków Komitetu Naczelnego.

Kościoły członkowskie
Do ŚRK mogą należeć wszystkie samodzielne Kościoły posiadające ponad 25 tys. wyznawców, które akceptują "bazę" i złożą wniosek o członkostwo. Kościoły, które mają mniej niż 25 tys., ale co najmniej 10 tys. wiernych otrzymują status Kościoła "stowarzyszonego", który nie ma wprawdzie prawa głosu, ale posiada wszystkie pozostałe możliwości współpracy. O przyjęciu do ŚRK decyduje Zgromadzenie Ogólne, a w okresie między jego posiedzeniami - Komitet Naczelny. Przyjęcie następuje tylko wówczas, gdy głosuje za nim dwie trzecie członków. Kościół Starokatolicki Mariawitów należy do ŚRK od 1969 r. (patrz "Mariawita" nr 11 z 1969 r.)

Obowiązki Kościołów członkowskich
Kościoły należące do ŚRK obowiązane są płacić składkę członkowską oraz aktywnie włączać się wszystkimi swoimi siłami do realizacji wspólnych zadań.

Zgromadzenia Ogólne
    W czasie istnienia ŚRK odbyło się osiem Zgromadzeń Ogólnych:
    I. 1948 - Amsterdam (Holandia), Ład Boży a nieład w świecie II. 1954 - Evanston (USA), Chrystus nadzieją świata III. 1961 - New Delhi (Indie), Jezus Chrystus światłością świata IV. 1968 - Uppsala (Szwecja), Oto wszystko czynię nowym V. 1975 - Nairobi (Kenia), Chrystus wyzwala i jednoczy VI. 1983 - Vancouver (Kanada), Jezus Chrystus - życiem świata VII. 1991 - Canberra (Australia), Przyjdź, Duchu Święty, odnów całe stworzenie VIII. 1998 - Harare (Zimbabwe), Nawróćcie się do Boga - bądźcie radośni w nadziei

Ostatnie, VIII Zgromadzenie Ogólne miało miejsce w Afryce, w stolicy Zimbabwe - Harare - w dniach 3 -14 grudnia 1998 r. pod hasłem "Nawróćcie się do Boga - bądźcie radośni w nadziei". W obradach wzięli udział przedstawiciele 274 Kościołów. Ogółem w Zgromadzeniu wzięło udział ponad 5.000 uczestników, w tej liczbie ok. 1.000 delegatów Kościołów członkowskich. Nasz Kościół reprezentował na tym Zgromadzeniu Biskup Naczelny M. Włodzimierz Jaworski. Jednym z punktów obrad było podsumowanie Dekady "Kościoły w solidarności z Kobietami", która obowiązywała od 1989 do 1998 r.

Wysunięta została też propozycja Ekumenicznej Dekady Przezwyciężania Przemocy, którą zaplanowano na lata 2001-2010 r. Kościoły zostały zaproszone do refleksji na ten temat z perspektywy chrześcijańskiej. Dekadę zainaugurowano uroczystym nabożeństwem ekumenicznym 4 lutego 2001 r. w Berlinie.
Komitet Naczelny na posiedzeniu w dniach 28 stycznia - 6 lutego 2001 w Berlinie podjął decyzję, że następne Zgromadzenie Ogólne odbędzie się w 2006 r.

(P. Jaworska, A. Boczkowska "Mariawita" 4-9/2002)