Konsekracja, 2010

Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament.

Wszystko na większą chwałę Bożą i cześć Przenajświętszej Panny Maryi.

    Umiłowani w Chrystusie Bracia Biskupi i Kapłani, przewielebne duchowieństwo z bratnich Kościołów, szanowni przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, Bracia i Siostry.

    „Każdy Najwyższy Kapłan wzięty z ludu, dla ludzi bywa postawiony w tym, co do Boga należy, aby ofiarował dary i ofiary za grzechy” (Hebr.5,1)

    Dzieje Apostolskie przekazując relację o zesłaniu Ducha Świętego podkreślają jak owocne było nauczanie świętego Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy. Tego dnia zostało bowiem pozyskanych dla Chrystusa aż trzy tysiące wiernych. Tak rozpoczął swoją misję Kościół, który kontynuuje dzieło Zbawienia. W czasach apostolskich cechowała go społeczność w Duchu Świętym, wierność nauce Zbawiciela i Eucharystia. „Ci więc, którzy przyjęli Jego naukę, zostali ochrzczeni i trwali w nauce Apostolskiej, we wspólnocie, w łamaniu chleba i modlitwach” (Dz 2, 41-42). Po dzień dzisiejszy są to istotne prawdy, które zostały objawione apostołom, a oni przekazali je, jako fundamentalne swoim następcom – biskupom. Biskupi mają powinność dbać o czystość nauki zgodnej z Ewangelią Świętą i przekazywać ją kolejnym pokoleniom wiernych. Kościół został ustanowiony przez samego Chrystusa, a więc nawet „potęga śmierci go nie zwycięży” (Mt 16, 18). Biskupi, kapłani, diakoni i wierni, stanowią Kościół, którzy jako wspólnota uświęcona przez Ducha Świętego, uczestniczą w życiu sakramentalnym i postępują zgodnie z prawem miłości Boga i bliźniego.

    Mariawityzm, którego geneza sięga końca XIX wieku, nie mogąc zrealizować swojego posłannictwa w Kościele, w którym się narodził, nawiązał kontakty z Kościołami Starokatolickimi należącymi do Unii Utrechckiej. Przypieczętowaniem przyjęcia do Unii było udzielenie w Holandii w 1909 roku przez arcybiskupa Utrechtu Gerarda Gulla, sakry biskupiej Ministrowi Generalnemu Kapłanów Mariawitów o. Janowi Marii Michałowi Kowalskiemu. Należy dodać, że rok później w Łowiczu święcenia biskupie otrzymali od biskupa M. Michała, o. Roman Maria Jakub Próchniewski i o. Leon Maria Andrzej Gołębiowski. Współkonsekratorami byli biskupi holenderscy Gerard Gull i Jakub van Thiel. Była to jakże podniosła uroczystość, po raz pierwszy obrzęd konsekracji był sprawowany w języku polskim. W ten sposób w roku 1910 Kościół Mariawitów miał trzech biskupów, a więc pełną sukcesję apostolską. Wyrażam radość, że na dzisiejszej uroczystości konsekracji nowego biskupa jest obecny przedstawiciel Unii Utrechckiej J. E. biskup Bernhard Heitz z Kościoła Starokatolickiego w Austrii. Mam nadzieję, że Kościoły tradycji starokatolickiej nadal będą trwały w nauce apostolskiej i będą wierne Ewangelii. Należy mieć nadzieję, że w przyszłości braterskie więzy będą umacniane i będzie kontynuowany dialog teologiczny. Godzi się przypomnieć słowa zawarte w kazaniu biskupa Jakuba van Thiela, który do licznie zgromadzonych w Łowiczu tak powiedział: „Przybyliśmy do was w Imię Boże, aby wziąć udział w konsekracji dwóch Elektów Biskupów, wielce szanowanych i ukochanych przyjaciół naszych. Przybyliśmy, aby własnymi oczyma oglądać i uszami słyszeć wielkie sprawy Ducha Świętego, jakie dzieją się między wami, i aby z wami wspólnie w Bogu się radować. A więc, najmilsi bracia, pomoc nasza w imieniu Pana Jezusa, który mówił do Swoich uczniów „Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). On sam jest osobiście z nami w Przenajświętszym Sakramencie. Tak. Komunia Święta jest źródłem mocy, jest źródłem miłości, miłości Boga i bliźniego”. Serdeczne słowa pozdrowień zostały przekazane również, w imieniu biskupa Herzoga ze Szwajcarii.

    Bracia i Siostry. Kościół Starokatolicki Mariawitów podniósł do godności biskupiej, Biskupa Elekta Piotra M. Bernarda Kubickiego. Znalazł on szczególne upodobanie u Pana Kościoła, który został wybrany przez kapłanów na Kapitule Generalnej i którego dzisiaj Duch Święty uświęcił, aby „trwał w tym, czego się nauczył i pozostał wierny, pamiętając od kogo się nauczył” (II Tym 3,15). Należy też przypomnieć słowa św. Pawła skierowane do swego ucznia Tymoteusza „zdrowa nauka, którą usłyszałeś niech będzie dla ciebie wzorem w wierze i miłości w Chrystusie Jezusie. Tego pięknego depozytu strzeż z pomocą Ducha Św., który w nas mieszka” (II Tym 1,14). Tak więc przed Tobą, Drogi Bracie Biskupie, stoi jakże ważne i odpowiedzialne zadanie, zachowania szczególnej pieczy tej wiary, która stanowi fundament nauczania w Kościele Starokatolickim Mariawitów. Wyrosłeś w parafii Lipka, mającej jakże chlubną historię, w której do dziś jesteś proboszczem. Mariawici mieszkający w tejże parafii dawali wielokrotnie dowody wierności naszej idei oraz przejawiali troskę o cześć dla Chrystusa obecnego w Eucharystii. To z tej parafii Bóg powołał czterech kapłanów, z których aż trzech otrzymało godność biskupią. Pozwól Bracie Biskupie, że w tym tak uroczystym dniu skieruję do Ciebie słowa, które kiedyś napisał do Tymoteusza Apostoł Narodów: „od dzieciństwa znasz przecież Pisma Święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu, dzięki wierze w Jezusa Chrystusa” (II Tym 3,15). Jestem głęboko przekonany, że Niepokalana Maryja, Królowa Mariawitów, dla której jak każdy mariawita, masz szczególną cześć, będzie Ciebie, jako Stolica Mądrości i Wspomożenie Wiernych, otaczać matczyną opieką i wspierać nieustającą pomocą.

    Bracia i Siostry. Dzisiaj, w uroczystość Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, radują się serca wszystkich tu obecnych, w tej Świątyni Miłosierdzia i Miłości, ponieważ Kościół ma nowego pasterza, który będzie wierny idei Mariawityzmu. Dzieło Wielkiego Miłosierdzia, które zostało objawione św. Marii Franciszce, jako ostatni ratunek dla ginącego w grzechach świata; we czci Przenajświętszego Sakramentu i Pomocy Maryi, jest wielkim skarbem, o który należy się troszczyć i urzeczywistniać zawarte w nim przesłanie Boże. Z pomocą Najświętszej Maryi powinniśmy wypełniać testament naszej Założycielki, która pragnęła przywrócenia żywej wiary i miłości dla Chrystusa obecnego w Eucharystii. Ten rok, w sposób jakże wyraźny uświadomił nam, jak bezradni jesteśmy wobec wielu zagrożeń, jak krucha i niepewna jest ludzka egzystencja. Dlatego błagania kierowane do Boga o Jego miłosierdzie stanowią dla współczesnego człowieka podstawowe zadanie. Dla wyznawców naszego Kościoła jest to szczególne posłannictwo uproszenia Miłosierdzia dla całego świata. Miłosierdzie Boże to niepojęty wymiar miłości przebaczania tym, którzy uznają swoją grzeszność i ufnie proszą o łaskę odpuszczenia win.

    Życzę Tobie, umiłowany Bracie Biskupie, aby Najwyższy Pasterz i Opoka - Jezus Chrystus prowadził ciebie światłem Swojej prawdy. Duch Święty, niech udzieli ci, Swojej mądrości i ożywiającej mocy, abyś mógł pracować z pożytkiem dla powierzonego ludu w winnicy Eucharystycznego Pana. Niech Twoja posługa biskupia w Kościele Starokatolickim Mariawitów służy przede wszystkim większej chwale Bożej i przynosi obfite owoce. Ten, który ciebie wybrał, niech cię namaści balsamem miłości i wierności w wypełnianiu woli Bożej. „A Bóg pokoju (…) niech udzieli Tobie wszelkiego dobra, abyś pełnił Jego wolę” (Hebr 13, 20-21). Amen.

Bp M. Ludwik

Płock, 20.06.2010r.

(r)